31 ธันวาคม 2566

เค้าดาว

วัที่ 31/12/2566 
สรุปชารท ข้ามปี ถึงแม้ว่า จะเป็น ในคอม แต่ สรุปก็ต้อวสรุป เดี๋ยวจะลอดูว่า ที่ค้างๆ อยู่จะทำได้เร็วแค่ไหน ...(พักเวลาแบบเรียลไทม์)
ผลปรากฎว่า ..ไม่เสรจเพราะ..
เอาตีนเบรคแทนเหยียบเบรค
เอาปืนยิงคนอื่น
..
แล้วอีกคนก้อโดนเสียบ..
กลืนน้ำ ที่มีฝาเบียร์ ละลายอยู่..
ต่อด้วย ใส่ท่อช่่วยหายใจสองรอบเพราะดึงออกเอง,
STEMI อีก 1 ...,เด็ก ขี้เป็นเลือดอีก 1 ..แบบเด็ดๆ...CPR อีก1   ประมาณนี้...คนป่วยเต็มแผ่นดิน..พวกเราที่เป็นชาวสาสุข ไม่ว่าจะไปสังกัด น่าจะดีใจที่มีโอกาส ช่วยเหลือ เพื่อนร่วมโลกเท่า ที่มีโอกาสช่วย แม้เป็นเรื่องที่เขาคิดว่าน้อยนิด  ก้อเถิด..
โลกก้อเหมือนต้นไม้..มีผลิใบ และใบไม้ร่วง ..ไปเรื่อยๆ ..เป็นสัจธรรมที่ค้นพบ..

มูมั่ง

วันที่ 30/12/2566...
พวกเราก้อเติบโตมากับวัดป่าแดด พาลูกไปทำบุญตั้งแต่เล็ก ไปเจิมรถ เห็นตั้งแต่ เสา เริ่มตั้ง โล่งๆจนเดี่ยวนี้ เป็นวัดดัง เสาที่เราเห็นทุกครั้ง ก้อกลายเป็นมีคนมาโอบเพื่อจะได้บุญ...เชิญชวนมาเที่ยวนะครับ
มีกิจกรรมตอนนี้ 9 อย่าง
ทำให้พื้นทีารอบๆได้เศรษฐกิจ ที่จอรถ ร้านกินข้าวผุดขึ้นทันที..นี่หล่ะที่เรียกว่าเศรษฐกิจสายมู...
ตอกย้ำควมสายมู ด้วยการไปกินลาบดวงดี เพื่อดวงจะได้ดีปีใหม่นี้..555


29 ธันวาคม 2566

ความพยามที่ล้มเหลว

29/12/2566...
บางทีก้อ อด คิดว่าตัวเองเป็นโรคซึมเศร้าไม่ได้ครับ  ..ทั้งที่รู้ว่าต้องมองในแง่บวก แต่พอกับตัวเองแล้วก้อไม่สามารถมองได้สักที ...เคยได้รับคำชมแบบจะๆไหมนั่งคิดทบทวนแล้วไม่มี เจอแต่คำด่าทั้งนั้น พอจะมีโดนชมมันจะมีแต่ห้อยท้ายเสมอ ..แต่ผมก้อไม่ได้หวังโดนชม  เพราะมันเป็นแค่มายา ผมมองตัวเอง ตามความจริง วันนี้เล่าให้เมียฟังว่า สมัยก่อนตอนถูกเลือกให้เป็นแพทย์ดีเด่น... แล้วโดนไปสัมภาษณ์..ผมคิดว่าจากการตอบคำถามของผมทำให้เขาอยากจะตัดสิทธิ์ ผมซะเหลือเกิน ..
เขาถามผมว่าในชีวิตการทำงานภูมิใจอะไรมากที่สุด ผมก้อตอบว่าการทำงานเรื่องโรงโม่หิน ..แล้วเขาก้อถามว่า ที่เชียงใหม่ ล่ะทำอะไรให้เชียงใหม่บ้าง ผมก้อบอกว่าไม่มี ไม่ได้ทำโครงการอะไรตรวจอย่างเดียว...
(เพราะผมรู้ว่าแต่ละคนพกโครงการกันมาให้สัมภาษณ์)..
มีพี่คนนึงก้้อช่วยผม บอกว่า ก้อ...ทำงานพัฒนาคุณภาพงัยตั้งเยอะแยะ ผมก้อบอกผมไม่ได้ทำอะไร ส่วนใหญ่มีเลขาทำ กรรมการช่วยกันทุกอย่างไม่ใช่ผลงานของผม จนทุกวันนี้ผมก้อคิดว่า ผมเป็นคนไม่มีผลงานอะไร เพราะทุกอย่างมาจากคนอื่น และการมส่วนราวมทั่งนั้น....
ผม มองโลกในแง่ลบไหม
หรือ การมองบวก จะเป็นการหลอกตัวเอง
ผมก้อคิดในใจว่า ผมมองตัวเองตามที่เป็น คือ ไม่มีอะไรดีเท่าไหร่ เมื่อเทียบกะคนอื่น แต่ผมก้อจะยังมีชีวิตต่อไป ตามบุญกรรมที่สร้างไว้..
คนเราไม่ต้องบวกเสมอ แต่ อยู่กับสมดุลแห่งบวกและลบ นั่นหล่ะ ผม ว่ามันได้อารมณ์กว่า 

เลื่อน...

วันที่ 28/12/2566..
 วันแห่งการเลื่อน ทั้งที่เลื่อนมาวันนี้ และต้องเลื่อนไป สาเหตุอย่างเดียวคือขาดสติ ในการทำงาน มักจะเกิดจากความเร่งรีบ ใจลอยคิดพะวงเรื่องอื่นๆนานา...วันนี้เรยเป็นวันนอกคิวทั้งนั้น..ประเทศไทยจากนี้ไปจะเป็นยังงัย ต้องมาคาดเดาวันหยุด ว่าจะหยุด อาจจะหยุด แล้วก้อเจอพลิกโผ .. บางทีในอดีตเคยมีการเลื่อนวันหยุดเพื่อผลประโยชน์ตัวเองมาแล้ว ...แต่ก้อเป็นอานิสง ทำให้เราได้หมอมาขึ้นเวรในวันหยุดที่ไม่ใช่เสารอาทิตย  ในดีมีเสียในเสียก้อมีดี..ยกเว้นตัวเราไม่มีดีมีแต่เสียที่หาดีไม่ค่อยเจอ...

กาด..

วันที่ 27/12/2567
...ความงดงามของกาด 89ะลาซ่า..
กาด เป็นอะไรที่คงทน มนุษย์ ต้องการการแลกเปลี่ยน เป็นธรรมชาติ ในการแลกเปลี่ยนก้อมีสิ่งที่ เกิดในเชิงที่ไม่ต้องการ อย่างความเห็นไม่ตรงกัน เกิดการเอารัดเอาเปรียบ ไม่ยุติธรรม หรือหลายอย่างอีกมากมาย  แต่ผู้คนก้อยังมาแลกเปลี่ยนกันอยู่ดี...

28 ธันวาคม 2566

ตายสิบเกิดแสน

วันที่ 26/12/2567..

ตกบ่ายมีประชุมคอนเฟอเรนส.ที่ รพ.สต.ท่าวังตาล..เป็นการคอนเฟอเรนส case ที่ ฆ่าตัวตายสำเร็จ...
การฆ่าตัวตาย ผมมองเป็นอุบัติการณ์ พอเราทบทวน ก้อต้องหา RCA. , แล่วก้อวาง มาตรการปรับปรุงระบบที่มีอยู่แล้ว และที่สำคัญคือ การนำระบบที่ว่ามีอยู่แล้วลงไปถึงหน้างาน... มีปัญหายังงัย...
แต่ว่าการฆ่าตัวตายมันเป็นเรื่องที่จะต้องวางระบบในสังคม ครอบครัว ชุมชน เข้าช่วยเหลือร่วมกัน..
วันนั้นเราได้ข้อสรุปเบื้องต้นว่า กลุ่มเป้าหมายก้อต้องขยาย และให้ความสำคัญ.. และต้องมีทะเบียน..ในมือของ หมอ1 เมื่อพบก้อบอกหมอ2 หลังจากนั้น หมอสองจะคุยกัหมอสาม สี่ห้าต่อไป...
โดยหมอ4 คือ สหสาขา หมอ5 คือพหุภาคี .
การจับเป้าหมายให้ได้จะทำให้ประสิทธิภาพการเข้าถึงสูงขึ้น
มาตรการช่วยเหลือ ทางเศรษฐกิจ และ การช่วยเหลือข้อกฎหมาย 
และสุดท้ายคือ ระบบpAlliative ที่จะต้องเข้มข้นในระดับปฐมภูมิ



รพ.อัจฉริยะ

วันที่ 26/12/2566..
ผมไปหาหมอที่รพ.สวนดอกทุกสามเดือน เพราะความจำเป็นที่ต้องไปรับยามาเยียวยาชีวิต...
สัมผัสถึงความแน่นหนา และความไฮเทค วันนี้พบกับตู้เคออส จำนวนหลากหลาย เห็นแล้วอยากให้ คนที่มารับบริการใช้เป็นทุกคีออส เพราะรวดเร็วทันใจ...ระบบไอที ที่รพ.จะนำมาใช้ ผมเชื่อว่าไม่มีรพ.ไดนไม่อนากทำ แต่ว่าผ่านด่านแรกคือ สตัง ถ้ากล้าลงทุน ยอมเจียดเงินมา ผ่านความเห็น กรรมการ ว่าดีรึเปล่า เราก้อตะอุปสรรคชิ้นแรก ...ในชิ้นที่สองก้อคือ การทยทวนระบบเพื่อออกแแบใหม่โดยใช้ไอทีมาปรับปรุง  ถัดมาก้้อเป็นเรื่ิงของหน้างาน ..ก้อเป็นสิ่วต้องให้กำลังใจทีมไอทีทุกท่านนะครับ แต่ล่าสุด กระทรวงก้้้อเปิดโครงการ รพ. อัจฉริยะ เป็นการสร้างสิ่งแวดล้อมให้กับการพัฒนา..เป็นการพัฒนาเบื้องต้นก่อนจะก้าวไปไกลต่อไป..ลองมาจินตนาการกันดีกว่ารพ.ชุมชนในอีก สามปี ควรเป็นยังงัย รพ. ที่เป็น 60 เตียงลงมา

refer anyware

แอบเอาโปรแกรมจากจังหวัดมาออกใบรีเฟอรที่รพ.สต. แทนที่ จะให้ผป.ไปรับที่ ีีพ. น่าจะลดคนไข้ได้สัดส่วนหนึ่ง
.แต่ก้ออีกนั่นหละครับ...การเปลี่ยนแปลงเพื่อทำในสิ่งที่ไม่เคยชินก้อเป็นเช่นนัน..เคยทำอะไรอยู่ก็อยากจะทำอย่างเดิม .. การเปลี่ยนแปลง ที่ไม่ได้คำตอบว่า จะดีกว่าเดิมหรือไม่ หรือ บางทีการเปลี่ยนแปลง ต้องการการปรับปรุงบ้าง ก็ไ ยังไม่ สามารถทำใจยอมรับไดในนกลุ่มๆ หนึ่ง .. 


การเก็บอุจจาระ

วันที่ 13 ธันวา...
เมื่อวานท้องเสีย ยังหาเหตุไม่เจอ แต่การขี้เป็นน้ำ สัก 10, ครั้งทำให้คนอายุเยอะๆอย่างผม ล้มลงไปเติมน้ำเกลือ สักขวดนึงได้...
การเก็บขี้ที่เคยสั่งคนไข้ นี่เป็นกิจกรรมยากๆๆๆ จริงๆครับ..
เพราะผมก้้้ออยากจะเก็บเอาน้ำให้เตมแก้วไปเรย แต่มือมุดเข้าไปในส้วมไม่ได้เพราะที่นั่งมันเล็ก..อันนี้ ต้องแก้ไข ส่้วมทั้งรพ. 55 แต่คนไข้ก้อเก็บกันได้แฮะ ...

ฤดูกาลแห่งอารมณ์

วันที่ 25/12/2566
ผมก้อเริ่มเบื่อกับกิจกรรมการงานรายวัน...เริ่มรู้สึกเราไม่อาจได้เป็นที่ต้องการของผู้คน ณ.ที่แห่งหนึ่ง..เราก้อควรจะเปลี่ยนสถานที่ ไปอีกแห่งหนึ่ง 
ผมกะลัง คิดว่าอารมณ์ แบบนี้ มันเหมือนมาตามฤดูกาล...สักพักมันก้อหมดไป เปลี่ยนไปเป็นอีกอารมณ์ ยังไม่รู้ว่าเป็นเกิดจากอะไร.. ,ไปโพลาร หรือว่า มัลติโพลาร์ 555
...ตรวจคนไข้ สักบ่ายๆก้อไปทำแผลเตียงนั้นนิดเตียงนี้หน่อย หลังจากนั้นบ่ายสามก้อไปแสดงตนว่าเป็นฟาที่pcu...ก่อนจะกลับบ้าน มาแวะร้านเป่าเปา....
หมดไปอีกวัน...


ทริบเชียงใหม่2023(5)

วันที่ 24ธค.2566...
เป้าหมายคือ น้ำค้างแข็ง กะทะเลหมอกบนดอยอิน ...หากแต่เพียงว่า ชีวิตก้ออาจจะไม่้ป็นอย่างที่เรามุ่งหวัง บางครั้งก้้้อต้องทำใจที่จะต้องเผชิญกับเรื่องที่ไม่คาดหวัง ที่เห็นอาจจะไม่ใช่ ที่ใช่อาจจะไม่เห็น มันคงเป็นเรื่องกฏแห่งกรรมที่ข้ามภพข้ามชาติมา ก้อในเมื่อชาตินี้เราพยามทำดีมาตลอด...
ก่อนจะได้เห็นทะเลหมอกของดอยอิน อันดูไกลลิบๆ รถที่ขึ้นดอยมาลิ่วๆ ก้อหมดแรงลงอย่างไร้เหตุไร้ผลพร้อมกับ เกย์ความร้อนที่ขึ้นสูง..
รู้ทีหลังหลังจากเอารถยกลงดอยไป...ว่าเกิดจากพัดลมไม่ทำงาน แต่ก้อยังสงสัยว่ารถแค่สองปี  
แต่ความฝััันและเป้าหมาย ยังคงต้องมุ่งมั่นต่อไป ..
สัมผัสความเย็น 6, องศา
ทะเลหมอก..
ก่อนที่จะลงมา ..เก็บข้าวของ
และมื้อเที่ยงเราก้อมาที่ ข้าวซอยกะโหล้ง
แต่ ต้องมีกาแฟ ใรยามบายอีกนิดครับ
ร้านมรรค กาแฟ
ก่อนจะ

และหลังจากพักที่บ้าน เราก้อ ไปที่ถนนคนเดินท่าแพ เป็นอันปิดจ้อบ.ทริบเชียงใหม่ทหนาว 2566 ก่อนสิ้นปี
...

27 ธันวาคม 2566

ทริบเชียงใหม่2023(4)

 วันที่ 23/12/2023...

เป้าหมายวันนี้คือ การเดินทางเข้าไปกินข้าวที่จอมทอง...

ทำให้ช่วงเช้า จัดว่าเป็นช่วงว่างๆ ไปเลือกตั้งสหกรณ์ แค่หย่อนบัตร แล้วก้อออกแอ่ว  ...แต่ก้อมาได้ข่าวทีหลังว่า ประชุมกันดุเดือด..เพราะถูกลดเงินคืนจากดอกเงินกู้มาสิบสองเปอนเซนตจากเดิมยี่สิบเปอรเซนต์...

ความจริงน่าจะให้สรุปผลงานกันก่อนสักวันแล้วก้อไปเลือกตั้ง....

ผลงานดีก้อเลือกต่อ ผลงานไม่ดีก้อเลือกกลุ่มใหม่..นี่ก้อวิถีปนะชาธิปไตยง่ายๆ แต่ความง่ายแบบนี้ไม่เคยเกิดขึ้นจริง..

หลังจากหย่อนบัตร...กลายเป็นว่ามีกาด ที่งานเลือกตั่งต่อด้วยกาดจริงใจ และ กินข้าวที่กาดบะป๊าว..สามกาด ในครึ่งวัน..

ก่อนที่จะรวบรวมสมาชิกเดินทางสู่จอมทอง และกินข้าวในตอนเย็นตามเป้าหมาย...


ทริบเชียงใหม่2023(3)

 22/12/2023...

วันนี้เป้าหมายเราคือ แม่กำปอง กับ สุกี้ช้างเผือก... การมีเป้าหมายในการทำอะไรเป็นเรื่องที่ดี  แต่ละวันก้อมีเป้าหมาย แม้ว่าจะไม่เยอะมาก แต่พอสำเร็จตามที่วางเป้าไว้มันก้อจะได้ชื่นชมตนเอง รู้สึกชีวิตมีเนี่ยวแรงกำลีงวังชา แม้ว่า จะหมดเวลาไปกับเองอื่นๆที่ไม่ใช่เป้า แต่ก้อมีบางอย่างที่สำเร็จ และชีวิตก้อได้รับการผ่อนคลายไม่เร่งรีบ อีกอันคือว่าชีวิตมิได้มีแต่เป้าหมายแค่นั้น..


23 ธันวาคม 2566

ทริบเชียงใหม่2023(2)

ตกเย็นมีงานดอกไม้ชารมมิ่งปี 2023..ที่หลังศาลากลางเชียงใหม่ ..งานชมดอกไม้ทั้งกลางวันกลางคืน แต่ก้อไปตอนมืดแล้ว...ชมแต่แสงไฟ กับน้ำพุเต่นระบำ..
 เริ่มต้นทริบด้วยความคึกคัก..แต่ด้วยความมืดทำให้สนใจแสงไฟกะของกินมากกว่าดอกไม้ 55..
นั่งกินก่วยเตี่ยวกับดนตรีบรรยากาศกองฟางวางเกลื่อนกาด..ได้อารมณ์ ดีครับ...
แล้วเราก้อพาคณะทัวร์เข้าที่พัก ...


ทริบเชียงใหม่หนาว(1)2023

ทริบเขียงใหม่ ..ต้อนรับญาติพี่น้อง..เรื่มต้นที่ 21/12/2566
วันนี้เป็นการคุยกับบริษัท ipd paperless เพื่อ ปรับปรุงการใช้งานและเพิ่มความต้องการที่ทางทีมงานพอจะทำได้...และปัญหาที่ทำให้ไม่สะดวก ...
Ipd paperless 40คะแนน ขั้นต่อไปก่อเป็น OR,LR..
การเปลี่ยนแปลงในระบบ ก้อต้องการการติดตามเป็นระยะๆ เพื่อถามคงามต้องการ เพราะว่า กระบวนการค้นหาความต้อวการ ของเรายังทำได้ไม่ดีพอ หลายเหตุ บางทีเราก้อกลัวว่าจะไม่ได้เปลี่ยนแปลงอย่างที่เราต้องการ ,จินตนาการเกี่ยวกับกระบวนการหลักการทำ flow และ คอนเซบท์เกี่ยวกับการปรับปรุงกระบวนการ ออกแแบบระบบใหม่  อาจจะยังไม่เชี่ยวชาญพอ แต่่่ทั้งหมดคือการเรียนรู้ืแบบทำไปปรับเปลี่ยนไป เรียนรู้ไป นี่คือ สิ่งที่น่าจะยืดหยุ่นพอที่จะทำให้เกิดการขยับไปสู่สิ่งที่ดีขึ้น...
และในช่วงเยนทริบก้อจะเริ่มต้นขึ้นครับ...




20 ธันวาคม 2566

วาสนา

 21/12/2566 

การที่เราได้รักษา หรือ ดูแล คนไข้คนหนึ่ง  นี่ ก็เป็นเพราะ ว่าวาสนาที่มีต่อกัน ในขณะ ที่ คนไข้ ที่เราพร้อม ดึงไหล่ ปวด แต่ คนไข้ก็ยังอยากจะไปรักษา ที่รพ. อื่น  ... 

ยอมอดเจ็บเพื่อจะไปที่อื่นๆ 

วาสนาเราก้อเป็นได้แค่ บขส. หรื่ออาจะเ็นเพียงแกร้บสำหรับเธอเท่านั้น ... 

คนไข้ ผู้คนถูกแบ่งออกตามสิทธิ การรักษา .. ทำให้ หมอ เราก็ถูกแบ่งตามสิทธิ ไปด้วยกัน อาจจะเหมือนเป็นเกรด  อีกครั้ง

รพ. ชุมชน จะ F1,F2 ก้อรักษาต่างด้าว กับ บัตรทอง 

รพ. มหาลัยก้อจะขยับเป็น บัตรข้าราชการเบิกได้ 

รพ.เอกชน ก้อจะรักษา บัตรประกันสังคม .. 

ผมพูดในบริบท ที่ผมอยู่ ซึ่งมีทางเลือกหลากหลาย 

นี่ก้อเป็นเหตุ ให้คนไข้เราลดลงลดลง และ ยิ่งเจอเรื่องสามสิบบาท รักษาทุกที่ 

ผมว่าอนาคต อาจจะปิดรพ. ไป เรยก้อเป็นได้ .. เพราะคนเราไม่ยอมถูกแบ่งเกรด ตามรพ. หรอก 555 

ถ้ารพ.ศักยภาพการรักษา ศักยภาพบริการเท่าเดิม 

เมื่อ เรารักษาได้มากกว่ารพ.สต.( ที่กำลังจะถูกถ่ายโอน) นิดนึง....


มีหมออยู่เวรทำไม

 20/12/2566 

วันนี้อยู่เวรแต่ case  ที่มาก็ดูเหมือน ไม่จำเป็นต้องใช้หมอสักเท่าไหร่  เรยเิดคำถาม ว่าจำเป็นต้องมีหมอ อยู่ เวรหรือไม่ ... เพราะ พยาบาลก็สามารถดูแลได้  พอคนไข้ มาก็ยังถามเราอีกว่า นอกเวลาไม่มีหมอ น่อ .. 

เดินไปถามก็ไม่ตอบคำถาม  ไม่คุยด้วย อุตส่าห์บริการดี ... 

พูดอะไร ก็เหมือนจะไม่อยากฟัง .. 

หรือ ว่าอาจจะต้องการสเปกหมอที่ตรงตามความคาดหวัง 

ไอ้เรา มันไม่ใช่ที่หวัง 555 ..

หมอในอุดมคติ ของแต่ละคนเ็นอย่างไร .. ผู้คนเตรียมใจมาเจอหมอแบบไหน .. 

ขาว หรือดำ 

สูง หรือเตี้ย 

หรืออย่างไร 

... 

น่าจะออกแบบระบบ ไม่ต้องให้หมออยู่เวร แล้ว รพ. ไหนต้องการให้มีหมอ ให้ออกแบบออกมา โดยเราเอาหมอไป พูลตรงกลาง .. 

ต้องการหมอสเปกแบบไหน บอก ทางส่วนกลางที่รวมหมอ มีจัดไว้ให้รอ .. 

ส่วนทางรพ. ก็ออกแบบสเปกมา ตรงกับใครก็ได้คนนั้นไปขึ้นเวร วันนั้น 

หรือไม่อยากได้เพราะ ค่าเวรแพง ก็ไม่ต้องเอา รพ. ไหน ชอบรีเฟอร์ ก็ ไม่ต้องเอาหมอ หรือ ต้องการหมอแบบ ชอบรีเฟอร์ ก็มีสเปกนี้ให้ ...




เวร..กรรม

 วันที่ 20/12/2566 

วันนี้ ที่รพ. มีการซ้อมแผนอุบัติเหตุหมู่ .. จนท.ประกาศ วันนี้ มีแผนอัคคีหมู่ ... 

คนประกาศหยุดไปพัก บอก กูพูดได้งัย 555

ก่อนที่ตกเย็นก็เป็นการ อยู่เวร อีกครั้งหลังจาก ป่วยกระเสาะกระแสะมานาน 

ดูยุ่งๆ จนถึงแค่ 20.50 น. 

มีอุบัติเหตุ ขี่รถเครื่องอัดสาม ชนกับรถเก๋ง  ถลอกปอกเปิกเล็กน้อย หนักสุดแค่เย็บแผล .. หนังตา 

ที่เหลือ ก็เบาๆ หนักใจคือ คนเฒ่าอายุ 90 ปี จะให้นอนรพ. แต่ลูกบอกไม่มีคนดู โทรศัพท์ ผ่านหลานมา .. หลานก็ลำบากใจ ไม่ยอมออกจากบ้านมา .. นี่ประเทศเราจะเข้าสังคมผู้สูงอายุแบบไหน .. 

พอมีการตีตรา palliative เมือ่ไหร่ ปุ๊บมันไม่ไปในทางอุดมคติ แต่ เกือบจะเหมือนปล่อยๆ ไป มากกว่า 

ไม่ว่าจะเป็นปอดบวม แผลกดทับประเภทแห้งดี .. แต่เน่าใน เจอได้บ่อยๆ . 

เมื่ออะไร ที่มันเดินทางมาถึงจุดแบบนี้ ผมว่าโลกมันก็เหมือนเดิมๆ .. ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง 


PCU 75

 วันที่ 19 ธค. 2566 

ตรวจPCU ไป  75 คน ทั้งวัน .. จำได้ว่าสมับก่อนตรวจคนไข้ ประมาณ 400 คนต่อวัน ก็ทำได้ มาแล้ว เดี๋ยวนี้ ก็ตรวจน้อยลง กว่าเดิมเยอะ เพียงแค่ การนำข้อมูลเข้าระบบ คอม นี่มันทำให้ช้าลง แต่ ได้ประโยชน์ ในแง่อื่นๆ เพ่ิมเติม มากขึ้น .. 

อตนนี้ รพ.สต. กับการถ่ายโอนก็ยังเป็นประเด็นทีคาราคาซังกันนานมาก ไม่มีใครให้คำตอบ อยากไป หรือไม่อยากไป อยากรับหรือไม่อยากรับ มีหลายความเห็น แต่ กฎหมายเขาให้ไป ..ไปแล้ว 

ทางสธ. ก็ยันว่าไม่ได้เตะถ่วง .. 

มีการสอบถาม ว่าจะไปไหม แต่ ก็มีเรื่อง ซี8 มายั่วจนการอยากไปลดลง .. 

บางคนบอกว่า ไป จะดี เพราะ ทำงานคล่องกว่า  บางคนบอก จะมีปัญหาเรื่องของ การเติบโตก้าวหน้า .. 

บางคนก็บอก ขนาด สั่งไป ตอนอยู่ด้วยกันยังไม่ทำ ถ้าบย่้ายสังกัด ก็หมดหวัง ต้องประสานอย่างเดียว 

แต่บางคนก็บอกว่า เป็นเรื่องของประชาชน มีส่วนร่วม ... ประชาชนเป็นศูนย์กลาว ต้องตัดสินใจกันเอง 

บางคนก็ว่า อาจเป็นกรรมที่สาสุขเคยสร้างระบบตัวชี้วัด ที่มุ่งหวังผลงาน เอาแต่ตัวเลขจน จนท.เอือมระอา ก็เรยอยากไปจากอ้อมอก ของ สาสุขโดยเร็ว 

มหาดไทย สาธารณสุข .. ฝั่งไหนจะดีกว่ากััน 

สาสุขอำเภอก็ขึ้นกับนายอำเภอ แต่ รพ.สต. ขึ้นกับสอง ที่หรือยังงัย .. 

ความสับสนอลหม่านในเรื่องการถ่ายโอน  การสั่งการ จะเป็นอย่างไร .. จะกลายเ็ฯหมอฝั่งมหาดไทย หมอฝั่งสาสุข กระนั้นรือ .. 

อะไรดีกว่าอะไร น่าจะมีคำตอบ ในเร็ว วันนะ ผมหวังไว้ 

(เป็นความรู้สึกล้วนๆ อย่าได้ เชื่อถือ หรือ นำไปอ้างอิงนะครับ )

งานประจำ กับ ความลับ ..

 18 ธันวาคม..หลังจากลากิจไปสหกรณ์ ...กลับมาเก้าครึ่ง ผมรีบเข้าไปราวน์ เริ่มจะคล่องขึ้นบ้างกัยการใช้ ipd paperless แล้วก้อรีบไปนั่งตรวจด้วยความเกรงใจทุกผู้คนที่ได้มาสายไปแปรบ แต่ก้อถือเป็นวันลากิจ 1ชม.ครึ่ง   รีบตรวจไปเพราะเดีายวสิบเอ็ดโมงจะเข้าห้องผ่าตัด...พอเข้าห้องผ่าตัด คนไข้อยู่ดีดีก้อนอนราบไม่ได้บ่นเหนื่อย ออกซิเจนเหลือ 80..จำเป็นได้ ยกเลิกการผ่าตัด...

พอบ่ายๆ ก้อ หลังจากเคลียร์ คนไข้เสร็จสักแปรบ .. ก็เดินขึ้นชั้นสอง นั่งคุยเรื่องของรพ.อัจฉริยะ .. 

ก็ทำให้ ได้ข้อมูลมาเพิ่มเติมในเรื่อง รพ.อัจฉริยะ มีประเด็นที่ยากๆ สุด(สำหรับผม) คือ PDPA เ้พราะไม่รู้เรื่องเอาซะเรย .. 

PDPA ก้อเป็นเรื่องของกม. แต่ เราก้อ จะได้พัฒนาเรื่องของ การรักษาข้อมูล ส่วนบุคคล ที่อาจจะละเลย .. ไป ในการทำงานท ี่หนักหนา สาหัส แล้ว แต่ เรื่อง นี้ ก็ถุกหยิบยกมาเป็นรปะเด็ฯ พอพอกับเรื่องของสิทธิผป. 

อาจจะยึดหลัก ผป. เป็นศูนย์กลางก็ไม่ผิด .. 

มันมาคู่ๆกับความปลอดภัยของระบบ 

ผมก็อดสงสัยไม่ได้ ว่า โจรเรียกค่าไถ่ทำไมไม่โดนจับ .. จับไม่ได้ .. หรือว่ายังงัย ให้เราทำมาตรการ ให้เราคอยชดใช้เงิน ให้กับหลวง อย่างนั้นเหรือ หรือ ว่า จะไป ให้คนที่จับไม่ได้ปรับ .. จะได้ยุติธรรม กัน.. 

เหมือน เราโดนขโมยขึ้นบ้าน ตำรวจก็จับโจร ไม่ได้มาจับเราที่ลืมล๊อกบ้านให้ดี ....

ตแต่เราก็ล๊อคบ้านให้ดีเพื่อไม่ให้ขโมยขึ้นบ้าน นั่นก็เป็นเรื่องที่ควรทำมากกว่า .. มาปรับเรา โทษฐาน ไป ล๊อคบ้าน .. 

แล้ว ถ้าตำรวจจับไม่ได้ .. ตำรวจก็ต้องโดนด่าทอ .. แต่ก็ไม่ได้โดนปรับอะไร หรือจริงๆ ระบบที่ดีงามควรเป็นอย่างไร ...



16 ธันวาคม 2566

วันหยุด...

 วันที่ 16/12/2566....

วันนี้เป็นวันสอบ tpat1...ของดินปั้น

แม่ติ่งไปเดินขบวน ที่สันกำแพง

ผมเองก้อไปส้องกล้องสี่ราย..

กลับมาไปรับต้นฝัน แล่วแวะซื้อกับข้าว

แล้วก้อออกไปรับดินปั่นอีกรอบ..เพราะมีงานกีฬา.จากทั่วประเทศ..ชม.เป็นเจ้าภาพ



15 ธันวาคม 2566

รถไฟกับการฆ่าตัวตาย

วันที่ 15/12/3566
ห้วงที่อยู่สารภีมาสองปี.. จุดเด่นคือ ต้นยางกะรางรถไฟ..
ต้นยางก้อต้องระวังรากที่โผล่ดินมา แล้วก้อกิ่งทั่พร้อมหล่รช่วงก่อนหล่รทาเสียบหลังคา ไม่กี่วันเสียบรถเก๋ง ป้ายระวังกิ่งไม้ก้อไม่รู้จะจัยยังงัย...
รางรถไฟ ก่อนหน่า เป็นอุบัติเหตุแต่สองครั้งหลังเป็นการฆ่าตัวตาย....
พร้อมกับสถิติที่ฆ่าตัวตายถี่ขึ้รเรื่อยๆ... การฆ่าตัวตายมันเหมือนมติการประชุมในชีวิตว่าจะสิ้นสุดล่ะ..ปิดบริษัท 
ด้วยเหตุผลที่านานับประการ ไม่ใช่เรื่องเดีียว
แล้วเราจะจัดการยังงัย...ให้ตรงจุด การสกรีนต่างๆดูเหมือนจะไม่ตรงกับกลุ่มเป้าหมาย แต่อาจจะเป็นการป้องกัน...
เดี่ยววันที่ 26 มี ตอนเหอเนcase ที่ท่าวังตาลคงได้หารือกันยกใหญ่ .

14 ธันวาคม 2566

3R

 

2

ปรชุมRM แน่นอนกกับเรื่องที่ดูจะไม่สนุกผู้คนก็เข้าร่วมไม่มาก .. ผม คิดว่า จะเปลี่ยนเวที RM. ให้กลายมาเป็นเวทีแห่งการแก้ปัญหา .. แต่คนมาเยอะกว่านี้สักหน่อยก่อน ... 
รพ.เล็กๆ งานล้านมือ พอประชุมเรื่องที่ไม่สนุก แล้ว ก็กลับมาก็มีการบ้านก็อาจส้รางความไม่ม่วน และ มาแล้ว อาจจะไม่ได้ทางออก อะไรชัดเจนนัก ก็อาจจะมีผล ปีที่ผ่านมาก็เน้น เรื่องกระบวนการไปมาก ปีน้ อาจจะต้องเริ่มขยับมาที่ R reduce risk ได้ล่ะ .. เพราะ ช่วงก่อนนเน้ Report,register  อต่ก็เป็นเรื่อว
ที่ต้องทำอย่างต่อเนื่อง คราวนี้จับุกเรื่องผลลัพธ์

-2

เวรวันนี้

 เมื่อไหร่ถึงจะบอก หมอเฉพาะทาง .. ผมคิดว่า ถ้า ตกลงกันให้แน่นอน ในเวทีแบบนี้ .. น่าจะดี ในแง่ของ การประสานงานเพื่อรีเฟอร์ colles Fx ถ้าจะดึงเอง ควรทำหรือไม่ หรือ ต้องส่ง ortho ทุกราย .. 

หรือ ก็ยังมีอีกหลายกรณี ที่ จะ ถาม ว่า เมือ่ไหร่ รีเฟอร์ หรอื รู้ว่าถ้ารีเฟอร์ไปจะทำอะไรบ้าง แค่ไหนถึงจะสามารถให้รพ.ชุมชนทำได้โดยไม่มีการเบลมกัน .. ผม ว่า มันจะก่อเกิด ในเรื่องของการประสานรีเฟอร์ ได้ดีข้น ในมิติอีกรูปแบบ 


13 ธันวาคม 2566

ประชุมFAครั้งที่4/2567

13 ธค. 2566..หลังจากเติมน้ำเกลือ กินข้าวมันไก่ทอด ไปครึ่งจาน...เพราะไม่รู้สึกอยากข้าว มีเมาหัวเหมือนเป็นไข้นิดๆ แต่ก้อ พาสังจารมานั่งประชุมได้อยู่...ได้เพิ่มความคืบหน้าเรื่อง เขมมุ่ง2566 คือ 5 ส. จากการวิเคราะห์โครงสร้าง ทีม เห็นจุดอ่อน ทาง หน. กลุ่มการเรยเจ้าไปตามรอยเพื่อฟื้น 5 ส. ขึ้นมาตามเข็มมุ่ง...ถัดจากนั้นก้อเป็นการแบ่ง fa รับผิดชอบตามบท แต่ละมาตรฐาน และ แบ่งหน่วยงานกันรับผิดชอบเพื่อเดินเข้าไปสร้างความสัมพันธ์...
แล้วก้อจัดตารางเพื่อเตรียมการนำเสนอผลงานประจำปั 2566..ย้อนหลังไป 1 ไตรมาศ... คิดแล้ววันนึงประชุมได้อยู่ สามสี่ประเด็นเท่านั้นเอง..
ก่อนจะกลับมายมที่บ้านอีกนิดนึง..แล้วก้อหลับไป

11 ธันวาคม 2566

สลักเพชร


วันที่ 12 ธันวาคม 2566
คนไข้ :"ปวดขา หมอ ..."
หมอ "อ่อ ไปตรวจที่รพ. มาน่อ" 
คนไข้ "ไปเอกซเรยมา หมอบอกว่าเอกซเรย์ล่ะเจอเป็นสลักเพชร..."
หมอ "????"
...นี่หล่ะครับ การบูรณาการระหว่างแพทย์แผนไทยกับปัจจุบัน..

หมอขาด ขาดหมอ

12 ธันวาคม.2566.อีก 7ปี 9 เดือนจะเกษียน ด้วยการเปลี่ยนแปลง และกิจกรรม อื่นๆที่ จำเป็นต้องใช้หมอ ทำให้หมอไม่พอ  หมอป่วย หมอแว่บ มันก้อพลอยทำให้หมอไม่พอ ..ถ้ารัฐใจกว้างพอ ว่าจำนวนหมอที่ตรวจคนไข้เท่านั้น ที่จะนำมาตัดสินในการบอกว่าหมอพอหรือไม่พอ ก้อคงจะดีครับ...หรือ ให้ค่าตรวจกับหมอเป็นต่อรายร่วมด้วย ผมว่า ดี ..รับรอง.แก้ปัญหาขาดหมอได้แน่นอน
ส่วนหมอที่จำเป็นต้องทำงานอื่น ให้นำจำนวนชม. ไปแลกตีแต้มแลกกับการตรวจแทน ...
อันนี้แนวคิดที่น่าจะต้องมีมาตรการอื่นๆร่วมด้วยอีกนะครับ...
.ั

จากเหตุวันก่อน...


เมื่อวันก่อนมีคนไข้ โรคหัวใจจะต้องได้ใส่สายสวน ที่ผมได้โทรไปส่งเวรเขาบอกว่าให้บอกคนไข้ ไปเรยว่า แสนนึง เมื่อเช้าผมอ่านข่าว เจอข่าวดี...






10 ธันวาคม 2566

Test34

 Test34

OPD นอกเวลา ครั้งแรก

 วันที่ 11 ธันวาคม 2566  อายุ 52 ปี ครับ แต่ ก็ยังคงอยู่เวร ตามปกติ .. ก็ถือว่าน้อย ถ้าเทียบกับรพ.ใหญ่ๆ หรือ เทียบกับหมอที่ยังแข็งรแรง อยู่ วันนี้ เปนวันที่ องค์กรแพทย์ได้เคาะ ออกมา ว่า ให้ มีการอยู่ เวร ใน OPD  สำหรับ วันหยุ ด นักขตฤกษ์  หลังจากที่ได้ยกเลิก ไป   ครึ่งวัน ซึ่งเป็นการแบาเบาภาระกิจ ทีมหมอ และ ให้คนไข้ รอไม่นานนัก ..  ถือว่ามีประโยชน์ ครับ (สำหรับผม) แต่ อย่างว่า นานจิตตัง แต่ เป็นการตัดสินใจที่ไม่ได้เป็นเรื่องของการหาตัง แต่อย่างใด ..  กดไป 37 รายเอง ครับ