การเขียนบันทึกสำหรับปีก้อหมดที่วันนี้
ปีนี้ (2024)ก้อลองเล่นเฟสบุคมาอย่างจริงจังเพื่อ ปั่นเรื่องราวออกมาพอเป็นสมบัติชิ้นหนึ่งของตนเองมาได้ ...
วันนี้เป็นเหมือนกรรม ที่อดจะเค้าดาวนที่บ้าน เพราะต้องมาอยู่เวร ก้อเป็นสองปีติดกันล่ะ ที่ไม่ทันได้ตั้งตัว พอเห็นชื่ออยู่เวร ผมก้อคงได้แต่ทำใจ เพราะว่าการแลกเวรคงจะเป็นการยาก ..
ปีหน้าขอสิ่งศักดิ์สิทธิ์ ดลบันดาลจิตคนจัดเวรมีเมตตา ให้ผู้น้อยด้วยเถิด ...
การเดินผ่านช่วงเวลา มันให้ความรู้สึกที่แตกต่างไปตามสถานการณ์ หาก ผมได้อยู่กับบ้านกับครอบครัว มันคงเป็นเวลาที่แสนสุขที่เราเคลื่อนผ่านข้ามเส้นเวลาที่ร่วมกัน แต่พออยู่เวร มันข้ามไปแบบ อ้าวผ่านมาล่ะ ช่วงเวลาที่นับได้เป็นวินาที มันอัศจรรย์จริง ยังงัยซะ ชีวิตต้องดำเนินต่อ ทบทวนเรื่องที่ผ่านมา และแผนต่อไป วาระนี้ก้อขอให้ทุกชีวิตได้อโหสิกรรมที่ไม่ได้ตั้งใจ ต่อกันและกัน ...
แล้วพอขั้นตอนแผนปฏิบัติ ไอที ก้อจะเป็นแนวนี้ครับ..
สำหรับ เราผู้ปฏิบัติ ต้องบูรณาการอย่างเดียวตราบใดที่เบื้องบนไม่สามารถบูรณาการได้..
.
คุณลุงร้องเพลงอย่างไม่สนใจใครจะว่าใด..