วันที่ 149
ยามค่ำคืนผม ถ่ายรูปถนนที่หน้ารพ.จากมุมร้านเซเว่นตรงข้ามรพ.ซึ่งตรงจากตรงนี้
มุ่งไปตามทางก้อจะโผล่ จังหวัดลำพูน
บ้านใกล้เรือนเคียง ข้ามอะไรบางอย่างไปนิด ก้อกลายเป็นคนละตำบล มองอีกแง่คนละอำเภอ มองอีกแง่ คือคนละจังหวัด คนละผู้ปกครองนคร คนละกรรมการ ผู้คนก้อจะต่างกันไป อย่างนั้นหรือ ...ชีวิตจะต่างกันไปเรยหรือ ....
นึกถึงสมัยอยู่แม่ฮ่องสอน ข้ามน้ำไป กลายเป็นอีกประเทศ..
ผู้นำพร้อมกับระบยคิดผู้คนส่วนใหญ่จะทำให้คนเปลี่ยนไปและถ้าหากคิดไม่เหมือนผู้นำและคนส่วนใหญ่ในพื้นที่นั้น ก้อคือ กระบด ดีดี นี่เอง...
เพราะคนส่วนใหญ่ไม่ยอมรับความต่าง..
นั่นเอง...แล้ว เมื่อกระบดมีคนเห็นด้วยมากขึ้นๆๆจนเป็นเสียงส่วนมหญ่ คนที่คิดไม่เหมือนเสียงส่วนใหญ่ ก้อกลายเป็นกระบดอีก ต่อหนึ่ง... กระบดneverdie.
หลังจากลงเวรผม ก้อไปประเมินรพ.สต. อีดสองที่ ท่ากว้าง กับ ดอนแก้ว..
มีความเข้มแข็งของเทศบาลที่จะเป็นตัวทำให้แตกต่่าง ก้้อเป็นเครื่ิงพิสูจนว่า ถ้าชุมชน เทศบาล ท้องถิ่นท้ิงที่เล่นด้วย ความสำเร็จของงานสุขภาพเกิดแน่ มิน่่าเขาเรยจะโอนถ่ายไปให้ อบจ. ก้อต้องติดชมกันต่อ ปัญหาจึงกลับมาที่บทบาท เดิมๆ ที่มีอยู่นั้นยังจำเป๋น หนือควรปรับเปลี่ยน ..อย่างไร
ยังไม่มีการพูดถึงนัก ยังคุยกันแค่ว่า ไปหรือไม่ไปดี...
มีความอะลังการไปคนละแบบ..แต่แล้วไอที ก้อถูกนำมาใช้เพียงให้อะลังการเช่นวิดิโอ กับ แคนว่า ..
ผมนั่งคิดว่าในเมื่อไอที ทำให้โลกเปลี่ยนมาขนาดนี้ เราน่าจะต้องสามารถนำไอทีมาเปลี่ยนระบบทำงานระบบบริการจนเกิดผลดีดีให้กับงานที่ทำ ให้ได้..อีกนั่นแหละครับ อย่างรัย..
50บาท สามก้อน...กินกันทั้งบ้านได้...