เห็นลูก เราก้อพลอยนึกถึงตอนที่เราอยู่วัยเดียวกับลูกเราทำอะไร.
ตอนนี้ลูกอยู่ปี2...
เป็นปีที่ผมตั้งหลักการเรียน...
และแน่นอน การสอบได้คะแนนน้อยถึงตก ส่งผลต่อความมั่นใจในชีวิต เมื่อถูกโลกที่ใช้ไม้บรรทัดไม้เดียวมาตัดสินผู้คน
ผมคิดว่าลูกก้้อกำลังตั้งหลักและพยายามอย่างสูง
ผมเรยเล่า ว่า ความผิดพลาดเราก้อมีอยู่
มันเป็นบทเรียน คิดให้กลุ้มก้อไม่มีอะไรดีขึ้น ทบทวนแล้วคิดเรื่องใหม่ดีกว่า ..
"ชดใช้บทเรียนที่ผิดพลาด ด้วยผลงาน ที่ดีกว่าเดิม"...
ผมกลับมาจากส่องกล้องอย่างเมามันนัดเกินไป 1 ราย แต่ก้ออีก
รายไม่พร้อมส่อง เรยกลับมาตามเกณฑ์ 5 ราย
😁😁
มาบ้านพาลูกไปกินข้าว..ข้าวมันไก่ดูไบ ไปถึงบ่ายครึ่ง หมด..แล้วคนขายก้อบอกให้ไปที่สาขาอีกสองสาขา....โอโห คนจะรุ่งมันก้อจะรุ่ง...
ร้านฝั่งตรงข้าม ชื่อร้านเก๋ไก๋..ร้านก็วยเตี๋ยว งามไส้..
ผมก้าวเข้าไปในร้าน คนขายบอก วันนี้ไม่ขายก่วยเตี๋ยวนะคะ ..อ่อ เห็นมีป้ายข้าวด้วยคีับ เอาข้าวก้อได้..
อ่อ ข้าวกะลังหุงยังไม่สุก..
ผมสัมผัสถึงความแตกต่างของร้านทั้งสอง ความสำเร็จเกิดจากอะไรเราก้อบอกได้..สุดท้ายร้านใกล้เคียง เงียบแต่ไม่เหงา
ทุกร้านต่างมีชื่อน่าแปลกหูแปลกตาชวนให้เราอยากเข้าไปเสมอ และสุดท้ายก้อได้กินข้าวเที่ยง จนได้...
เตรียมข้อมูลใส่สไลด์ ต่อครับ IT workshop ครั้งแรก..พุธนี้....
การบ้านชิ้นต่อไป..
วันส้วมโลก
กว่าจะเสร็จก้อปวดเมื่อยทั้งตัว งานประปา นี่ มันยากตรงการมุด การมองเห็นและทำกับของแช่น้ำ ชื้นๆ .. ยาก แต่ทำได้ครับ..55
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น