ทำให้รู้สึก ความรู้ เล็กลง หดมาขนาดหนัก ...
เขาโฆษณายาตัวนี้ ราคาเม็ดละ 4 ยาท กิน 2เม้ด สามเวลา ..วันละ6 เม็ด อาทิตยนึงก้อ ร้อยกว่าเดือนนึงก้อ ห้าร้อย ..
เบิกได้ข้าราชการ ที่เหลือ จ่ายเอง..
ตย. ทีรพ. นำไปใช้ ก้อเป็นรพ.ใหญ่ๆ..
มันทำให้รู้สึกการเข้าถึงยา ช่างมีความห่าง รพ.เล็กๆ ไม่มีวันทำได้ ..ห่างไกล เสมือนใกล้ตาไกลตีน แต่ก้อ เพิ่งจะมีดีเทลเข้ามาในรพ.ชุมชนเล็กอย่างพวกเรา ก้อต้องขอบคุณ โอกาสดีดี เสรจแล้วเราก้อต่อด้วยการประชุม องค์กรแพทย์
ช่วงนี้ อ่านอุบัติการณ์ เพื่อเอามารวบรวทำ RISK REGISTER( ก้อยังไม่เสรจสักที)
ก้อพลอยรู้สึกหดหู่ ...ไปกับเรื่องราวต่างๆ..
ยังมีเรื่องราวให้พัฒนาอีกมากมายจริงๆ
...ช่วงบ่ายต่อด้วยเก็บตกคนไข้ที่ opd อีกเล็กน้อย ก้อขึ้นมาทบทวนกันต่อ อีก ...ได้ข้อมูล ตชว. ที่จะย่งบอก แุบัติการณ์ ได้เพิ่มมาอีก 1 ชุด ..
มีเยบแผลมาแทรกเล็กน้อยทำให้บันเทิงในใจ ให้เลือดลมสูบฉีด..
หมดไปวัน แว่บไปต่อ register เป็นโรคที่รพ.สต.หนองแฝกต่อ ..หมดไปอีกวัน
แต่มาบ้านก้อต่ออีกนิด ..ให้มันเสรจเรวที่สุด ใกล้เวลาเข้ามาเรื่อย เหมือนน้ำเริ่มขึ้นจะท่วม ล่ะ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น