วันพัก ตัดหญ้าสัก ชุดนึง..ได้มาอีกนิด ตัดวันละนิด หญ้าก้อเหมือนกิเลส...ปล่อยไว้มันหนา ก้อคอยตัด มันจะได้เบาบาง..
โนตบุค ...ผมก้อฟื้นชีวิต ระหว่างที่ลุ้นอยู่ว่า ถ้ามันเสียขึ่นมาจริง ผมตะทำยังงัยกับ ข้อมูลคลิกวิวของผมที่ผมใช้ตัวฟรี ทำให้เสียมาแต่ละครั้งก้อจะได้ทำใหม่ ความจริง ผม มีปัญหาเรื่องของข้อมูลที่ข้ามคอลัมน์ ผมเรยคิดว่าจะเอามาเชื่อมกัน ให้อยู่ในคอลัมนเดียวกัน แล้วกรองโดยใช้ คำว่าเลือก คำที่มี...ได้เรยผ่านเอกเซล แล้วสามารถสอนให้คนอื่นทำได้โดยง่ายด้วย เพิ่งมาคิดได้ตอนนี้ .....55
แต่ เดชะบุญ หลังกินข้าวจะเสรจ ช่างซ่อมโทรมา ของพี่ใช้ได้เหมือนเดิมล่ะครับ
ดีใจมาก ที่ มันเรียกพี่ (ไม่เรียกลุง)
ดีใจที่สอง ไม่ต้องทำใหม่ ...
ช่างบอก เครื่องหล่นพื้นแรงจนข้างในมันหลุดกระเทือนเขยื้อน กลับมาใช้ได้เหมือนเดิมพร้อมซ่อมรอยหักใหม่...
ชีวิตก้อเหมือนโนัตบุคนั่นหล่ะวันนึงมันก้อจะเจ๊ง แต่ให้มันก่อประโยชนที่สุดเท่าที่จะทำได้ ดูทั้งหนังฟังเพลง สุข เพลงเศร้า หนังตลก หนังมีข้อคิด งานทุกงาน ร่วม ปนไปมา เดี่ยวพอมันพังไป ก้อเหมือนเกิดใหม่ไปอีกรอบ
...สมัยก่อนมีคนเปรียบว่าชีวิตเหมือนเทียน ที่ว่าเปลวเทียนละลายแท่งยังส่องแสงอันอำไพ ชีวิตมลายไป เหลือสิ่งใดไว้ให้แทน ..แสงก้อสว่างตอนยังมีเทียน ขี้หมาที่ถนนยังเหม็นตอนมันสด พอมันแห้ง ก้อจางไป ไอริม ยังรสหวานหอมอร่อย พอละลายก้อเหลือแค่แท่งไม้ พริกไท อร่อยเฉพาะถ้วยแกงที่ใส่ หาได้ทั่วโลกไม่ ก้อเพียงผู้สัมผัสต่อกัน
...ชีวิตมีเกิด ดับ สวิทซไฟ เปิดดับ ได้ตลอด ..แค่นั้นล่ะมั๊ง..
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น