13 ตุลาคม 2568

14/10/2568

ผมใช้ชีวิตในห้องสี่เหลี่ยมเล็กๆ มีคนเข้าออกมา หลากหลาย ทักทาย บางคนยกมือไหว้ ..ขอบคุณ ..
มีด่าทอบ้าง..ส่วนนอกห้องที่ผมทำงานเป็นที่รวมของผู้คน ที่ไม่ได้อยากมาถ้าไม่จำเป็น..
ผมบันทึกเริ่องราวของผู้คนลงในฐานข้อมูลของรพ.โดยไม่สามารถเอาไปบอกต่อผู้อื่นใดได้...
คิดไปแล้วมันก้อเป็นบทบาทสมมติที่ถูกผู้คนในสังคม กำหนดขึ้นมา ..แท้จริงมันไม่มีอะไรมากไปกว่าความว่างเปล่า ที่ควบแน่น เป็นวัตถุ ..
ผมตัดหญ้า 
ก้มหน้าก้มตา ตัดหญ้า ผมค่อยๆเห็นใบพัดที่จะตัดตรงไหน ..สามารถหลบสิ่งที่อยู่ด้านล่างได้..
นี่กระมัง ทำสิ่งตรงหน้าให้สำเร็จ ก้อพอ 
จากนายสมคบ แซ่สมมติ


ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น