วันที่ 42 ปี 2025..
ครั้งแรกที่ มาร่วมฟังงานนิเทศจากทาง จังหวัดความรู้สึกตื่นเต้นที่จะมีคนมาแนะนำงาน.ที่เรามีส่วนร่วม และจะได้สอบถามข้อสงสัย.แต่ก้อเริ่มรู้สึกเบื่อกับคำว่าชื่นชม(ตอนหลังผมลบคำนี้ไปจากการแปลความในสมองไปเรย) แล้วก้อคำพูดอ้อมไปคดมา แล้วฟังแล้วไม่ชัดเจน ...ต้องมาถามว่าพูดได้มั้ย ..เกริ่นมาถึงขนาดนี้ มันกระตุ้นต่อมอยากรู้ ถ้าขนาดนี้แนะนำไม่ได้พูดไม่ได้จะสร้างความโปร่งใสได้อย่างไร....
...มีโอกาสถามได้น้อยเพราะใกล้หมดเวลา..
ความคาดหวังของเรากับทฤษฎีแห่งการนิเทศอาจจะต่างกันก้อได้..
แต่ก้อได้แง่คิดเรื่องของ ผลผลิต ผลลัพธ์ ผลกระทบ ที่ผ่านมาความพยายามในการวัด ผลลัพธ์ ในเชิงสาสุข ที่นอกเหนือจากที่มีตัวชี้วัดอยู่แล้วนั้น เป็นไปได้ยาก อย่างพวก อัตราคุมเบาหวาน แต่ถ้าถามถึงเรื่งคนเฒ่า เราทำโครงการเพื่อ ลดกระดูกหักของ คนเฒ่า ก้อ จะเป็นตชว. ที่ไม่เป็นที่ติดหูกันแพร่หลาย หรือถ้าจะให้คิดเองออกมาแล้วไม่เหมือนใคร อันนี้ยิ่งยาก ... Output,outcome,impact คงต้องเป็นสิ่งสำคัญ เพราะวัฒนธรรมการส่งเสริมการคิดและทำอะไรที่แตกต่างไปจากจารีตประเพณี หรือ ที่เป็นที่ยอมรับ หรือ อีก ที่ไม่ใช่ การสั่งการ ยุคนี้ก้อถ้าทำแล้ว สปสช. ไมจ่ายก้อไม่มีใครอยากจะทำ ....นับเป็นเรื่องน่าเศร้า
นี่หล่ะ จุด เปลี่ยน ในเรื่องความคิด เพราะอาจจะไปแตะเปลือกไข่ของใครบางคน โหมดปกป้องจะทำงานทันที ...
บ่ายมาเยี่ยมบ้าน...แล้วกัอกลับบ้าน..
มันจะผ่านไปแบบนี้ล่ะหรือ..
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น