วันที่ 68 ปี 2024
วันศุกร ก้อเป็นวันที่จะได้รับลูกกลับบ้าน...ความสุขประจำอาทิตย์ของพ่อกะแม่ ...การมีอายุเยอะ มันไม่ใช่ทุกข์อย่างเดียว ความทุกขอีกอย่างที่เผชิญ คือ ว่าคนที่เคยเป็นเด็กมันก้อโตเป็นหนุ่มเป็นสาวกัน ด้วย คนที่เป็นหนุ่มก้อ เป็นผู้ใหญ่ คนเฒ่า ก้อร่วงโรยไป เมื่อเปรียบเทียบกับผู้คนรอบข้าง....และไปไปมามา ก้อเริ่มเบื่อกับการทำงานที่มันไม่ไปถึงไหน..นับถอยหลังอีกเจ็ดปี ในฐานะหมอประจำ มันคงไม่มีอะไรคืบหน้าไปกว่านี้ล่ะหรือ ... อาจจะต้องหาแนวทางใหม่ๆให้กับวิถีที่เหลือในอีกเจ็ดปีนี้บ้างก้อยังดี..
วีนนี้ยังคงตรวจเหมือนเดิม แต่พิเศษมีผ่าตัดแทรกคิวไปเรื่อยๆ คนไข้เรยรอนานสักหน่อยแต่โชคเที่คนไข้ไม่มาก เที่ยงครึ่งก้อหมด..พอจะปลีกตัวมาประชุมได้อยู่
วันนี้ประชุม องค์กรแพทย์...คุยเรื่องเกณฑ์ refer กับ lab alert..พร้อมกับเรื่งอื่นๆตาที่จะนึกได้
ได้ข้อสรุปมากมาย...เดี่ยวครั้งต่อไปจะได้คุยเรื่ง dx error..อีกสองอาทิตย์.. ก้อยังหาอะไรทำสักนิดหน่อยให้มีอะไรทำที่มากกว่างานประจำสักนิดหน่อยเพื่อเปลี่ยนบรรยากาศ..
ตกบ่ายก้อมาผ่าต่อ .. มีคนไข้คนนึงร้องไห้เพราะโกนหัว เพื่อผ่าตัดทำให้ผมได้คิดอย่างหนึ่งเรื่องเล็กๆที่เราอาจจะมองข้ามไป.. ขณะที่อีกคนก้อเฉยๆ ..เราจะให้คนที่ร้องไห้มาทำแบบคนเฉยๆนี่ไม่ได้.. อาจจะต้องพิถีพิถันในเรื่องพวกนี้บ้างเหมือนกัน...
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น