ไม่ใช่ฟ้าหลังฝน
แต่เป็น ดอยหลังฝุ่น...
ร่วมสามเดือน..
ช่วงนี้คนไข้ที่มีเลือดกรุปโอ ขาดเลือด..มีอยู่คนนึงร้องไห้ร้องห่ม อยากจะตาย ชีวิตจะอยู่ยังงัย เมือไกร่ก้อรอ เมื่อไหร่ก้อรอ ...
ต้องสู้ครับ..ยังมีวันฝุ่นจาง
บอกคนไข้ก้ เหมือนบอกตัวเอง..
บอกทุกอารมณ์ที่กำลังเดินทางเข้าสู่ห้วงหุบ..
วันฝนพรำ วันฝุ่นจาง มันมีจริง บนโลกนี้
มุ่งมั่นหมายมั่นที่เฝ้าฝัน..
ฝันอย่าได้จาง ก่อนฝุ่นจาง ดอยสุเทพ มันมีนั่นหล่ะครับ..
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น