วันที่ 134 ปี2024..
ไปรพ.สวนปรุงตามนัด
อาการทางจิตไม่ค่อยดี
เบื่อๆ..กับงานประจำปกติ
หรือจะเป็นซึมเศร้า...
...ช่วงหลายปีมานี้ น่าจะประมานเกือบสามสิบปี อาจจะสักยี่สิบกว่าปี ..
ที่ชีวิตได้รู้จักเรื่องของการพัฒนาคุณภาพ เริ่มตั้งแต่ สมัยเป็น ผอ. ที่รพ.แม่ลาน้อย ได้ไปเรียน mini- MBA...เพราะว่าเป็นปีที่ยกเลิกการอบรมผบต. ผู้บริหารระดับต้น หลังจากนั้นก้อไม่เคยถูกนำเสนอชื่อให้ไปอบรมใหม่อีกเรย..ก้อเรยหาทางเรียนเอง เดินทางด้วยยานยนต์ทัวร์ ไปทุกศุกร เสาร อาทิตย ที่กทม. .มีหัวข้อนี้เข้ามาในการอบรม..ผมเอามาถ่ายทอด แต่ก้อไม่เป็นผล จนผมไปเรียนต่อ ก้้อเห็นการพัฒนาคุณภาพของที่สวนดอก ...จนกลับมาที่ แม่สะเรียง ผมยังนึกไม่ออก ได้ไปนำเสนอ ีีีีีีีีที่สสที่.แม่ฮ่องสอน ผมบอกทางสสจ. ว่ายังไม่ได้ทำอะไรเรย..
ที่ประชุมสาดเสียงหัวเราะมา ..
แต่ จะผ่าน haในการประเมินรอบต่อไป ..
หลังจากนั้น คำพูดเป็นนาย..
เป็นแง่คิดเรยว่าจะพูดอะไรต้องระวัง..ไว้จริงๆ
ชีวิตก้อเรยแวดๆหวันๆกับเรื่องพวกนี้ ทั้งๆที่ไม่เคยคิดมาทางนี้เรย....
..และแล้ว วันนี้ ก้อได้หายตัวจากรพ. แล้วก้อมาโผล่ที่รพ.สวนปรุง ..จนที่รพ.ถามว่า ไปหาหมอเหรอ ได้ยามากินมั้ย .. ผมก้อบอกไปว่า ไม่ได้กิน ตั้งใจจะปรับความคิดกับพฤติกรรมเพื่อรักษาอาการทางจิต ยังโดนว่าว่าทำไมไม่กินยาเรย..อืมม น่าคิด
ผมก้อจะได้เป็นคนไข้ประจำของรพ.สวนดอก สวนปรุง เร้ยรึนี่........
จริงๆ แล้วก้อมาร่วมเวทีแลกเปลี่ยนเรียนรู้เกี่ยวกับการประเมิน..การพัฒนาคุณภาพด้านสารสนเทศ ในรพ.
ตามหมวด 7 หมวด ของมาตรฐาน...
อ่าจารย์ ท่านนึงบอกว่า เอกสารมีให้ครบ แต่นำเสนอ ต้องน้อยกว่าเอกสาร...
โดยหลักการไม่เน้นเอกสาร แต่การทำจริงๆ จากการสอบถาม หลักฐานส่วนอื่นๆที่พอจะตามรอยเจอ
..
..
อ.น้องที่สวนปรุง ใช้ driver diagram เข้ามาใช้ในการทำแผน ยอดเยี่ยมจริงๆ...
มานั่งพิจารณาแล้ว ก้อมองว่า มันเป็นเครื่องที่คล้ายๆกัน เรียงลำดับการมองรวมแล้วลงรายละเอียดไปเรื่อย ต่างแต่ว่าจะลงเครื่องในระดับงานไหน ... คิดได้อย่างนี้ก้ออย่าได้ติดเครื่องมือ...
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น