หลังจากร้านรถ นั่งพักผ่อนให้ลมมันโชยกระแทกตามเนื้อตามตัว...
เตียมตัวไปประเมิน รพ.สต. ด้วยการทบทวนเนื้อหาการประเมินรพ.สต. พลอยนึกถึง เมื่อสมัยก่อนที่มีการประเมิน PcuA ตามเกณฑ์ 26 ข้อ ผมต้องนั่งเรือไปประเมิน สอ. แม่สามแลบ พอถึงฝั่งก้อเดินไป อนามัย ได้ สัมภาษณ์ ชาวบ้านที่เราเดินผ่านทาง เพื่อจะได้ประกอบข้อมูล แล้วก้้้อเข้าพัก ที่ สอ. พร้อมกับรวดออกหน่วย ไปดูคนไข้ แล้วก้อประเมิน พร้อมให้กำลังใจ โดยอคติภายในของผมคือเรื่องเอกสาร..เป็นอะไรที่ไม่ชอบมาก แต่ก้อเป็นหลักฐานหนึ่งที่ เราเอาตามริยต่อๆไปได้ แต่ ที่สำคัญ คือ การให้กำลังใจ การรับฟังเรื่องราว ของคนทำงาน เพราะนับวันคนทำงานกับคนทำนโยบาย เกือบจพเหมือนโลกคนละใบ ..ทำอยางไรให้การประเมินโดยเป็นเหมือนการเรียนรู้ กันและกัน รับรู้ วิถีชีวิตของผู้คนแทนการตัดสิน...
จนต่อมาก้้อเห็นเปลี่ยนเกณฑ์ไปมา สร้างความตึงเครียดไปถ้วนทั่ว และ ก้อนำสู่ มาตรฐาน คุณภาพ รพ.สต. ก้อคล้ายๆเดิม แต่จนท. เปลี่ยนไปมาย้ายไปมา ก้อเหมือนจะได้เริ่มทำ แต่เป็น เกณฑ์ แนวเชคลิส ..แต่อนาคต ผมคาด้้้เดาเอา่าคงจะปรับเป็นแนวพัฒนาแบบ ไดนามิคเพิ่มขึ้น แต่ใจผมอยากให้มีเกณฑ์ เดียวทั้งประเทศ เพราะตอนนี้ มีของ สรพ. แล้วก้อค่อยๆพัฒนาไปเรื่อยๆ ต่อเนื่อง.
คุณภาพรพ.สต.,พรบ.ปฐมภูมิ ,สามสิบบาทรักษาทุกที่ การถ่ายโอนรพ.สต. การเปิด รพ.ของอบจ. ..
มันเข้าแถวเรียงกันมา
เราเป็นเพียงผู้ชม จริงๆ รอดูต่อไปครับ
..
ช้างชนกันหญ้าแพรก ก้อ แหลกราญ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น