ผมนั่งคิดว่าตอนเรียนปี 2 ผมทำ อะไรไปมั่ง เช้ามาขึ้นรถเมลล์ผ่านอนุสาวรียเข้าไปในตึกจานบิน..เย็นรถติดต้องรอมืดๆ ค่อยกลับบ้าน นั่งรถเลยบ้านมั่งถึง.ก่อนมั่ง ..ถึงบ้านก้อทำได้แค่ทำท่าอ่านหนังสือ เป็นอย่างนี้จนสอบ.
นานๆก้อจะมีกิจกรรม ของคณะ งานรับน้องส่งพี่ เลี่ยงเด็ก ปลูกต้นไม้ ออกค่าย อนามัยรร. ไปที่ห่างไกลเพราะไม่เคยไป
ร้านเทป ร้านหนังสือ เป็นเหมือน โลกแห่งการชุบตัว..
สอบตกซ่อมแล้วก้้้อผ่าน ..
เล่นตะกร้อหน้าห้องกรอส.. เพราะห้องกรอสของเราเป็นโรงติดกับสนามจะก้อ และเปตอง...
สามสิบปี มันยาวนานจนยากจะหวนคืน..โลกย่อมหมุนไปข้างหน้า หมุนต่อไป
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น