เมื่อหมอขาด...ช่วยกันไปตามประสาเพื่อนมนุษย์ .... ไม่มีโกรธ เกลียดชิงชัง เฉยๆไปบ้าง ตามประสาคนใกล้หมดลม พลังมันเริ่มไม่ค่อยมี เหมือนตอนยังเป็นวัยฉะกัน....
ภาระกิจต่างๆทำให้หมอค้องมีอันไม่อยู่รพ. ผมกับรุ่นพี่อีกท่าน หมอต้น ก้อเรยดลับมาช่วยที่ระ.ช่วงเข้า ดอสายๆ ด้อกลีบไปที่รพ.สต.เพรานัดคนไข้มาพอดี ชะตากรรมใกล้เคียงกัน...
ผมไม่ได้แตะอย่างอ่านเพิ่มเติมนอกจากตรวจคนไข้ที่อยู่ต่อหน้า ..ะร้อมดับเตรียมสไลด์เอาำว้คุยกะคณะดํงานในวีนพรุ่งนี้ ..เตรียมไปเตรียมมา คืดว่าไม่น่าจะนำเสนอ แต่เปลี่ยนเป็นคุยกันธรรมดาเหมือนเพื่อนๆร่วมชะตากรรมคุยกัน...น่าจะดีกว่า..
เพื่อนมนุษย์ คำนี้น่าจะสำคัญน่าจะเป็นคำที่ป้องกันฆาตกรรม !
ป้องกันสงคราม...
ใส่ใจคำนี้ เพื่อนเอ้ย..
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น