วันที่ 166 ปี 2024..
เสียดายไม่เป็น 7 พอดีเขาเป็นโควิดไปก่อน..
ผมจำได้สมัยก่อนผ่าตัดถุุงน้ำดี ไทรอยด์ ซีซาร กระเพาะทะลุ ทำได้ที่รพ.แม่ลาน้อย ขนาด 10เตียง แล้วรพ.สมัยนั้นมีเครื่องดมยา มี พยาบาลดมยา มาอยู่พอดี..
วันที่มาอยู่รพ.แม่ลาน้อยวันแีกมาถึงรพ.ไฟดับ เจอพี่ ผอ. หมอน้อย ..กำลังทำ tracheostomy ในคนไข้ เพราะใส่ท่อช่วยหายใจไม่ได้ ก่อนที่จะรีเฟอรไปรพ.
ที่ใหญ่กว่า ..สมัยนั้น ไม่มีการพูดว่าคุ้มหรือไม่คุ้ม
ไม่มีเรื่องความเหมาะสมหรือไม่ ไม่มีเรื่องความเสี่ยง ไม่มีการฟ้องร้อง
ผมเรยจำภาพนั้นมา
...
ผมเรยอยากเห็นรพ.มีแพทย์เฉพาะต่างเข้าถึงรพ.อย่างเป็นกิจวัตร.. ยิ่งเทคโนโลยีดีดี ผมคิดว่าการเข้าถึง น่าจะทำได้ง่ายขึ้นกว่าเดิม ..และยัง
ทำให้ รพ.ชุมชนยกระดับขึ้นได้อีกด้วยครับ
แต่ตอนนี้ขาด รถดมยา ..
..รอเมตตา จากเขตสุขภาพ งบปีต่อๆไป ..ครับ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น