คอลเซนเตอร์จีนเทาอยู่ในพม่า ,พายุหิมะถล่มอเมริกา ทรัมป์จะเอากรีนแลนจะเรียกอ่าวเมกซิโก..
วันนี้เป็นวีนอังคารผมก้อไปตรวจที่ รพ.สต.หนองแฝกตามปกติ ...หลังปีใหม่คนไจ้อัดอั้นสักหน่อยวันนี้ ตรวจเช้า 60, คน บ่ายอีก 68 คน
มีคุณยายกำลังจะลุกออกจากเก้าอี้ บอก อ้อลืมไป กลับลงมานั่งใหม่อีกครั้ง คว้ามือไปหอมแก้ม 1ฟอด บอกชื่นใจ แล้วก้อจากไป
อีกสักพักคนไข้มาทวงสัญญาบอกวันนั้นหมอว่าจะไปเยี่ยมบ้าน เจ้ารออยู่ที่หน้าบ้านเห็นรถพ่วงหมอผ่านไปเรย ..ผมก้อเรยบอกขอโทดครับป้า เดี่ยวไปเยี่ยมน่อ ...
หลังตรวจไปหมดเรียบร้อย เรยเล่าให้พลขับฟัง คุยไปมาก้อพากันไป..
..
คนไข้นอนบนเตียงพูดไปน้ำตาซึมไป อยู่กับเพื่อน ที่มาเฝ้า คนไข้บอกไม่เคยลุกเรย แม่ก้อเอาลุกไม่ไหว แต่พูดคุยได้...
สักพักเพื่อนบอกว่า ฮาก้อเคยเป็นสะโต้ก
คนไข้บอก คิงเป็นเมื่อใด
(ผมเรยแทรกมาเฝ้าตั้งนานยังไม่รู้กันเหรอ)... อ้าว ดีล่้ะเห็นมั้ย เขาก็หายได้ ใครๆก็หายได้ ต้องหมั่นลุกบ่อยๆ )
ผมเรยสาธิตวิธีเอาคนไข้ ที่ลักจำมาจากเทคนิคกายภาพบำบัด จับคนไข้ลุก พอดีลูก และ แฟนกลับมาจากทำงาน พอดี เรยได้รวดสอนวิธีการเอาคนไข้ลุกได้อย่างง่ายๆ
แม่ผป. บอกว่า ไม่เคยลุกเรยตั้งแต่ 6 เดือน ที่ผ่านมา พอดีคนไข้ เป็นสิทธิประกันสังคม .. เรยไม่ได้มาติดตามเรื่องกายภาพ ที่ระบบเรามีอยู่ การมีสิทธิที่รักษาต่างอำเภอก็ลำบากแบบนี้ครับ .. ผมก็รอวันที่ทุกสิทธิจะมารวมกันได้ ..
เสียงหัวเราะเริ่มเข้ามาแทนที่น้ำตา
พวกเราทีมเยี่ยมบ้าน ก็ขอลาพร้อมภาระกิจไปเตรียมใบ รีเฟอร์ และ ใบรับรองผู้พิการ ต้องขอบคุณทีมงานสละเวลา ที่ล่วงเลยและทำงานหนักมาทั้งวัน ...
ขออย่ายอมแพ้ครับ ...
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น