สิ่งที่เจอแล้วเปลี่ยนชีวิตเราก้อมีหลายอย่างถ้านับเรื่องครูที่สอนวิชา ก้อจะมีครูสมัยมัธยมตอน ม.1 ที่เปลี่ยนชีวิตผม เพราะผม ตดในชั่วโมงแก ซ้ำอยู่หน้าห้องอีก เพราะสมัยก่อนผมตัวเล็กได้นั่งหน้า เป็นวิชาทัศนศิลป์ เพื่อนข้างๆ ชื่อไอ้โหล ๆ ปั้นดินน้ำมัน รูปตลก ผมอดหัวเราะไม่ได้หูรูดที่กั้นไว้ก้อแตกระเบิด ส่งกลิ่นไปที่จมูก อาจารย์ อาจารยถามเสียงใครตด ผมก้อเด็กดี ยกมือ ผมครับ ...แกไล่ให้ปมออกไปนอกห้อง ผมก็ ไปยืนนอกห้อง จนกลิ่นกาย ..ผมก้อคิดในใจ ตดไปแล้วไล่ผม ตดจะจางได้ยังงัย นั่นเป็นจุดเปลี่ยนจากนั้นผมก้อได้สมญานามว่า ไอ้ตด ..ยาวมาเรื่อยๆ ..
ครูอีกคนที่เปลี่ยนชีวิตผม คือ สมัย เรียนจบมาทำงานที่แม่ฮ่องสอน คือ อาจารยนเรศ ผู้สอนวิชาเรืองของการทำงานแบบมีส่วนร่วม ผู้เรียนเป็นศูนย์กลาง นอกจาก อ.นเรศ ก้อยังมี เครือข่ายของอาจารย์ ที่กลายเป็นครูในเรื่องการทำงานชุมชนทั่งนั้น ....จนผมเอาแนวทางมาประยุกต์ในการทำงานจนปัจจุบัน
ถัดมาจับพลัดจับผลูได้เป็น ผอ. แม่ลาน้อย ได้มีโอกาสไปอบรม มินิMBA ของคณะสาสุข เรยได้ความรู้เกี่ยวกับริหารมานิดหน่อย แต่นัยเป็นต้นแบบในการทำงานสมัยอยู่แม่ฮ่องสอนมายาวนาน ต่อมาย้ายมาเชียวใหม่ ผอ.หมอทราย มอบให้ดูงานไอทีืเรยเปิดหาหลักสูตรไปอบรม ได้พบครู อาจารย วรรษา และทีม คือ กลุ่มอาจารย์จาก TMI ที่ได้พานพบโดยบังเอิญกับการเรียนรู้เรื่องของไอที จนได้เอาความรู้มาใช้พัฒนาการทำงานคุณภาพประเด็นไอทีในทุกวันนี้อีกเข่นกัน
และกลุ่มครูอีกขุดใหญ่ คือ อ.วิศิษฐ วังวิญญู และเครือข่าย พร้อมทีมงาน อ.มนตรี อ.ฌานเดช อ. ณัฐฬส ที่อยู่ในกลุ่มสุนทรียสนทนา ที่ทำให้รู้จักศาสตร์ที่ไม่เคยพบมาก่อน ..
ก้อยังนำเอาศาสตรมาประยุกต์ใช้กับชีวิตการงานและเรื่องพวกนี้ก้อยังลี้ลับอยู่สำหรับผม 55 และวันนี้เิองที่ได้พบกับ อ.มนตรี ที่ รอดจากการที่หัวใจหยุดเต้นมา 5 ครั้งพร้อมเคล็ดลับสุขภาพ พร้อมกับแนวคิด ต่างๆ และยังพบกับเพื่อนของอาจารย์ อีกเพิ่ม ได้นั่งสนทนา กัน จนห้าโมงเย็น...
ผมไปเจอ อาจารย์ที่ ร้าน มีนามีข้าว พอเลี้ยวรถเข้าซอย ผมว่าที่นี่มีเรื่องเล่า แน่...
ได้หนังสือมาแ่านอีกสามเล่ม ฟังเรื่องราว แล้ว ทำให้ รู้สึกว่าเราตัวเล็กลงไปอีก ...
โลดช่างกว้างใหญ่และลุ่มลึกยิ่งนัก ..
อาจจะเอามาเชื่อมกับงานปฐมภูมิที่ทำอยู่ได้อีกแบบนึงก้อได้ ....
สมคบ สวัสดีคุณครู..
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น