รู้สึกเป็นเกียรติยิ่ง...
ผมสรุปถอดบทเรียนในประเด็นการพัฒนากลุ่มโรค ที่ยังทำไม่สำเร็จ...ผมคิดว่าเป็นเรื่องความออมมือ อาจจะกลัวการตั้งเป้า กลัวความไม่สำเร็จ เพราะเป็นเรื่องยาก..
มันเลย ไม่เสรจสักทีไปซักพัก ก้อจะหมดแรงแล้วก้อเข้าสู่เฟส ปล่อยมันไปเหอะ...
และสิ่งที่สำคัญที่จะต้องเอาชนะคือ การคิดว่าเรามีอยู่แล้ว เราดีอยู่แล้ว เราต้องวิธีกวนความนิ่งให้มันไม่สงบมันถึงจะเกิดสิ่งใหม่ ...และเกิดพัฒนาต่อ ผมก็ก้อเรยเพิ่ฃเริ่มจะเข้าใจคำว่าการหาโอกาสพัฒนา คือ สิ่งที่ระบบคุณภาพต้องจัดให้มี...
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น