....
วันนี้โดนด่าอย่างกะหมูกะหมาเรย .... อีกล่ะครับ
ถ้ามีไม้แถวนั้น ผมน่าจะโดนไม้บุบไปล่ะ ..
อารมณ์นี้ ชวนให้เสีย self ไป
...ณ.จุดที่ความคิดไม่ถูกร่องรอยตามจารีต...ความคิดที่เห็นว่าน่าจะลัดขั้นตอน กับ ความคิดว่าเรียงขั้นตอนตามระบบ
เมื่อคนไข้ไม่ได้อยากเจอหมอ แต่ รู้สึกว่าถ้าได้เข้าไปข้างในคือสบายใจ แต่ ด้วยความที่ขั้นตอน คือ ต้องสกรีนก่อนรุมซักประวัติกันก่อน ซึ่งกิจกรรมก็เหมือนข้างในนัน่หล่ะ อีกหน่อย มีประตูล๊อคจะลำบาก ล่ะ ..
ขนาดแพทย์จะมาตรวจข้างนอกคนไข้ยังไม่เชื่อ ไม่เชื่อว่าเป็นแพทย์ 55 แต่ชินล่ะ เปลี่ยนคนอื่นเปลี่ยนยากเลียแผลให้มันหายเองดีกว่า ..
5,3,2 นาที =5+8+10=23 นาที
2,5,3 นาที = 2+7+10=19 นาที
ไปคิดแบบนี้ ก็เรยเป็นเรื่อง 55
..เจอความคาดหวังคนไข้ที่เข้าใจได้ยาก
...ไส้ติ่งมาผิดสิทธิ ระหว่างให้รถรพ.ไปส่งกับให้คนไข้ไปเองขับรถไปต่อ ...
เมื่อประชาขนถูกแบ่งแยกด้วยสิทธิ..
เมื่อ สิทธิรักษาทุกที่จ่ายตังไม่เท่ากัน (อ้าว..จริงรึ ใครรู้บ้าง ที่มันไม่สมราคาคุย)
และผมคิดว่า ประเด็นนี้สามารถถกกันได้ในมุมกว้าง ...
...ประเด็นที่อมตะคือ ความสะดวกที่จะให้คนไข้กลับบ้านไปเพราะเหตุที่ว่า ไม่ใช่ฉุกเฉินตามกระแสแห่งปัจจุบัน.หรือ ได้รับบริการที่เหมือนจะมาเพิ่มภาระ กับการบออกว่า พูกเจอหมอ มาในเวลาเน่อจะได้ตรวจละเอียด ซึ่งความจริงก้อละเอียดไม่ได้ต่างกัน
... ประเด็นนอกเวลา ผู้คนต่างอารมณ์เสีย ทั้งผู้ให้บริการและผู้มารับบริการ นับเป็นจุดเสี่ยงอย่างมากที่ไม่ได้มีการตัดสินใจไปทางใดทางหนึ่ง
..ประเด็น เราสามารถจัดบริการแบบเอกชนได้รึไม่เมื่อทำไปก้อยีงงัยก้อขาดทุน...คนคนเดียวกันอยู่เอกชนเป็นอย่างอยู่รพ.รัฐ เป็นอีกอย่าง นั่น...ความผิดของหน้างาน หรือระบบภายใน หรือผู้บริหาร หรือ ระบบใหญ่ หรือ นโยบาย..
ผู้คนก่นด่าว่าประเทศไม่เปลี่ยน ผู้คนไม่เปลี่ยน ก็ ตัวเรายังไม่เปลี่ยน 55 ก็เรยไม่มีการเปลี่ยน
ทั้งหมดทั้งปวงเป็นความผิดที่คิดมาก ฟุ้งซ่านของผมเองครับ..มันเป็นเช่นนั้นอยู่แล้ว ธรรมดามั๊ง
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น