วันที่ 104 ปี 2024 เป็นช่วงหยุดยาววันที่ 2 ก้อมี event อยู่เวร
พ่อ แม่ อยู่เวร ลูกไปแอ่ว... วันสงกรานต์ ปีนี้ ....ม่วนกันขนาด หน้ารพ. สาดน้ำอย่างเมามันอุบัติเหตุก้อมาอย่างมึนเมาเช่นเดียวกัน ราวกับสงคราม ความจรืงมนุษย์บนโลกก้อชอบใช้ความรุนแรงอยู่ในใจลึกๆ ได้ข่าวว่า จะมีสงครามเชื้อโรคอีกรอบ แต่อาจจะไม่กระทบไทย ....วันหยุดแบบนี้นักเรียนม.5มอหก ก้อยังมาเก็บผลงาน เพื่อเอาไปสอบ ...ก้ออยู่แบบเบื่อๆ เพราะเราไม่ได้จัดอะไรให้ดูแบบตื่นเต้นหรทอจัดกระบวนการเรียนรู้ แต่เป็นการดูโดยธรรมชาติ คือเห็นอะไรไป ได้ฟังใครพูดอะไรก้ออาจจะพลอยคิดไปตามนั่น ....บางที ถ้าหากจัดการดีดีเพื่อให้เกิดประสบการณ์ดีดีกับวงการสาสุขไทย และเกิดทัศนคติที่ดี โดยรพ. อาจจะจัดหลักสํตรเป็นเรื่องเป็นราว ว่า ม ห้ามาจัดอะไร มอหกจัดอะไร ปี 1 ปีสี่ปีหก ...จัดอะไร ก้น่าจะมีประโยชนต่อผู้ผ่านทางมาชม แต่ก้อได้แค่คิดครับ เพราะอาจจะหาเวลาลงล้อกมิได้..เวลาผ่านไปจน สี่ทุ่ม ทุกอย่างเงียบงัน เหมือนโลกคนละใบ เงียบกริบไปจนถึงเช้า ทำให้ สไลด์ โครงการชี้เป้าคุณภาพของผม เสร็จทัน วันพฤหัสหน้าจนได้ ...ก้อหวังว่าจะมีผู้คนมาเจ้าร่วมสนทนากันในเรื่องที่ได้ตระเตรียมไว้ ..วันนี้ได้แง่คิด คนไข้ที่มีพฤติกรรม ไม่ดีต่อผู้ให้บริการ ผมคิดว่าเข่าน่าจะเริ่มจากทัศนคติที่เป็นลบต่อรพ.รัฐมาก่อน ซึ่งก้ออาจจะเป็นไปได้เพราะมันก้อมีความจริงปนนิดๆ และมันมักจะมีปัญหาเกิดขึ้นเสมอ ไม่ขึ้นโรงขึ้นศาลเพราะเราอาจเผลอดีแตกจนเผลอใช้คำพูดไม่ดี หรือไม่ก้ออาจมีความผิดพลาดเกิดขึ้นกับผู้ป่วยได้อันเนื่องมาจากการตัดสินใจของแพทย์ที่แปรเปลี่ยนไปตามเหตุการณ์ที่กดดันได้ อันนี้คือข้อจำกัดที่เกิดขึ้น ด้วยความเป็นมนุษย์ปุถุชน จึงต้องมีการพัฒนาเพื่อแก้ปัญหาแก้ข้อจำกัดนั่น ทั้งตัวเรา และระบบ...ด้วยเหตุที่ว่า..
ผมก้อโดนคนไข้ด่า อีกล่ะครับ ตามฟอร์ม นอกจากโดนจนท.บ่น บางครั้งก้อด่า แถมไปด้วย 55
วันหนึ่ง.....คนไข้เป็นแผลเน่า ที่ตาตุ่ม บอกว่าต้องผ่าเอาเนื้อตายออก แล้วก้อนอน รพ. เขาด้อจะถามเราว่า ไม่ผ่าได้ไหม ไม่นอนได้ไหม มีธุระต้องไปทำ จะขอกินยาอย่างเดียว ก้ออธิบายสองสามคน แต่ก้อไม่สำเร็จสุดท้ายเราก้อต้องปล่อยคนไข้ ตามทางที่เขาได้เลือก...เขามีธุระ นอนไม่ได้ งั้นเราผ่าเอาออกก่อนแล้วเอายาไปกิน กลัวว่าจะหายทันวันนั่นไหม งั่นนอนฉีดยาโดยไม่ผ่าแล้วดูก่อน ไม่มีเวลานอนอีก ....ครับ นี่หละครับปัญหาที่ผมได้เจอ...
ยกตย.อีกสักรายที่สอง ท้องเสียมา ...ได้ยาไปกิน บอกว่า"ไม่ไหวเพลียมาก ..อ่อ งั่นนอนรพ.เรยครับ ..ไม่มีเวลานอนจะไปทำธุระ ...อยากได้ยาที่หายฟื้นเร็วๆมีมั่ย "
..มียาฉีดแก้ปวด ครับแต่คงไม่หายเพลีย ถ้าหายเพลียต้องนอนรพ.เติมนำเกลือครับ ..ผมพูด.
"เข้าใจ นะ "ภรรยาผป.บอก
" เอาเป็นถ้าเป็นการรบกวนมากไป จะขอไปตรวจที่คลินิก นะคะ" ตะโกนเสียงเกือบเหมือนเสียงสาวพิธีกร ..
พยาบาลช่วยกันอธิบาย ไม่สำเร็จ คนไข้ก้อเสียโอกาสการรักษาไป..
อีกสักรายครับ ...ตกต้นไม้มาครับ...อาการหนัก ความดันตก กระดูกหลังหัก ซี่โครงหัก..
ขอหนุนคอได้มั่ย เจ็บจะตายอยู่แล้ว ..บาดเจ็บที่คอ อาการยังไม่ชัดก้อควรอยู่ในสปิ้น สุดท้ายเอาออก ...
คนไข้ความดันตก ขอใส่สายปัสสาวะ ครับ .ใส่ทำไม ไม่ใส่ เหตุผลคงไม่จำเป็น
หมอปลายทางบอกว่าถ้าไม่ใส่ไม่รับรีเฟอร ..ถึงจะยอมใส่
ปวดจะตายอยู่แล้ว ...ทำไมไม่ฉีดยาแก้ปวดสักที อ่อ ฉีดแล้วครับ ฉีดตรงไหนไม่เห็นรู้เรย..อ่อฉีดเข้าทางเส่นในน้ำเกลือ ...โดนด่าไปเต็มๆ..
ความรุนแรงของโลกใบนี้ไม่เลือกที่เกิด..
เพราะฉะนั้นการให้บริการผมว่าเป็นฝึกสติอย่างหนึ่ง ฝึกสมาธิอย่างยิ่งยวด..
..
เราฝึกอดกลั้นแต่ผู้มีอำนาจก่อสงคราม..
อิหร่านก้อเริ่มแล้ววันนี้..
อนุโมทนา สาธุ ...ขอโลกสงบสุข
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น