เมื่อวานตกบ่ายหลังจากตรวจตามปกติ. ก้อมีการซ้อมแผน ระบบล่ม ถ้าเกิดโปรแกรมให้บริการ ที่เป็นคอม มันล่มใช้งานไม่ได้จะทำงัย จะให้บริการต่อยังงัย.. เมื่อซ้อมจริงก้อเกืดปัญหาจริง ๆ ทำให้ได้โอกาสพัฒนาต่อยอดไป โดยต่อพ่วงมาถึงวันนี้ ก้อเป็นไปตามคาดกับการโดนบ่น บ้าง... โขคยังดีที่เลือกเวลาบ่าย ตอนแรกผมเสนอเอาเช้าเรยกะเซอรไพรส..แต่ทีมงานได้ขอไว้เพราะ ความวุ่นวายที่คาดการณ์ .ต้องเกิดแน่ๆ. เราก้อต้องเชื่อคนหน้างานในเบื้องต้นก่อน...
พอหลังซ้อมก้อมีการเพิ่มการล้อกตรงนั้นตรงนี้ แต่ก้อไม่สำเร็จ เพราะตัวโปรแกรมไม่ได้ล้อกตามใจที่เราต้องการ..คราวหลังต้องเซ็นสัญญาในการปรับปรุงให้เราด้วย...พอล้อกไป ผลพ่วงมาถึงตอนเช้าโดนด่ากันไปอีกระลอก ....
บางครั้งคำด่าก้อสร้างเรา แต่ในบางครั้งคำด่า ก้อทำให้เราหงอยๆซึมเศร้าไปจนไม่อยากทำอะไร..มันอยู่ที่อารมณ์ พื้นฐาน..ถ้าเป็นโหมดปกติ เราก้อเรียนรู้ แต่หากเข้าสู่โหมดปกป้อง เราก้อจะป้องกันตนเองจนเข้าสู่หยุดการเรียนรู้และหยุดพัฒนา..เพราะพื้นฐานชีวิตพื้นฐานเซลลก้อคงจะมีสองแบบแค่นั้น ถอยหนี กันภัย กะเข้าหากับเรียนรู้..ตอนนั้นเราอยู่โหมดไหน การตอบสนองก้อเป็นไปตามนั้น นั่นเอง....โหมดปกติกับโหมดป้องกัน
แหล่งข้อมูล
https://nadahome.wordpress.com/2014/07/03/review-parent-coaching-workshop-2-%E0%B8%AA%E0%B8%A1%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%8A%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%99-%E0%B8%9B%E0%B8%B1%E0%B8%8D%E0%B8%8D%E0%B8%B2-3-%E0%B8%90/
แหล่งข้อมูล
https://jitwiwat.blogspot.com/2012/06/blog-post.html?m=1
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น