ขี่รถเครื่องคันนี้ตั้งแต่หัดขี่ใหม่ๆ จนถึงวันนี้ มีคันเดียวนี่ นับราคาไม่ได้...
เรียกว่าเป็น เงินผ่อนชิ้นแรก..
เอารถมาใช้แบบไม่ต้องดาวน์ ผ่อนไปเรื่อยๆ..
หลังจากที่ยืมรถคนอื่นขี่ มายาวนาน..
ก้อมีรถเครื่องเป็นของตัวเองตอนจบมาทำงานได้ปีที่สอง...
พามันไปไกลได้หลายที่จำได้ว่าพาไปดู สุริยุปราคาเมื่อปี 2538ที่แม่สอด ..พาจากเชียงใหม่เข้าปายลงปางมะผ้าโผล่ขุนยวมแม่ลา แม่สะเรียง วกไปตาม 108 เข้าเชียงใหม่ ยังไม่นับขึ้นดอยลูกต่างแถวแอม่ฮ่องสอน เคยเอาชนรถสิบล้อ แต่ไม่เป็นรัยพอดียางท้ายรถเจนาใหญ่พอ เอาไปลงร่องระบายน้ำข้างทาง จนมาอยู่ในเมืองก้อ เอาไอ้ทน(ชื่อรถ) ไปไว้ตามรพ. เอาไว้ใช้ตอนอยู่รพ. ล่าสุดก้อไว้ที่สารรภี ยางแฟบ เรยจะเอากลับมาดูแล...
วันนี้พาไอ้ทน กลับบ้าน ความจริงตั้งชื่อฝรั่งมันไว้ว่า โทนี่ดำ แต่ว่า ไม่อยากเรียกว่าโทนี่ซะแล้ว เพราะมีคนที่ไม่ประทับใจใช้ชื่อนี้ไป..
ขับมาได้เกือบครึ่งทาง เริ่มกระตุกๆ
สักพัก ก้อ เครื่องดับ
นึกว่า จะไหว สุดท้ายก้อไม่ไหว
ผมเข็นรถไปตามทางเลียบริมน้ำปิง จนถึงหน้าศูนย์เด็ก
ลุงๆ เป็นอะไร น้ำมันหมดเหรอ เสียงเอิ้นถาม
เสียงมีกลิ่นมาทางดอยๆ สักหน่อย
อ้อ ใช่ครับ น้ำมันหมด
ผมยันให้ไหมลุง อีกไกล
ยันคือยังงัย...(คิดในใจ)
ไอ้หนุ่มนั่นก้อจัดการให้ ...
แล้วสักพัก ไอ้หนุ่มคนนั้นบอกว่า
ลุง เอาขาตั้งลง
หา
ขาตั้งลงแล้วมันจะไปยังงัย
อ๋อ ไม่ใช่ลุง เอาที่พักตีนลง
อ๋อ
โชคดีมากเจอหนุ่มใจดี ไม่งั้นนี่ลุงคงแห้งตายอยู่ข้างทางแน่นอน..
แล้วยันผมไปจนถึงปั้มหลอด แล้วก้อยันส่งเป็นเฮือกสุดท้าย
ทางขวาเรยลุง
ผมเห็นที่หมาย พร้อมกับ หนุ่มผู้ใจดี พร้อมกับรถที่ตามหลังมาแลบแซงไม่ได้..แซงไปด้วยความฮึดฮัด 55
นี่เราใช้คันนี้มานานจริงๆ.. นานจนถึงคนเรียกลุง แล้วนะ จะบอกฮ่ายยย..
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น