วันที่ 113 ปี 2024
ระหว่างกลับมาจาก การไปตรวจผู้ไข้ความดันเบาหวาน 36 คน ที่ สุขศาลา วัด กอประจำโฮง...ช่วงเที่ยง เพลงจาก โทรศัพท์ดังมาโดยบังเอิญ อากาศนอกรถกะแอรในรถ ผมก้อเลือกนอนฟังเพลงในรถก่อนจะมาทำงานช่วงบ่าย..ฟังแล้ว ก้อเกิด นึกถึงสมัยเป็นนักเรียนนักศึกษา..
เพลงจากคาราวาน อำลา 15 ปีคาราวาน..
ไม่ได้เห็นเต็มวงสักครั้งก้อมาเห็นในเทป ฟังเอาลงทุนซื้อสามม้วนถึงจะจบฟังด้วยซาวนเบ้าทในหอ ..ตอนเมื่อเรียนปี 4 ในหอ ก้อมีแปดคน
จำได้ว่าถูกตีตราว่าเป็นนักเรียนที่มีปัญหาทางสุขภาพจิต .... ได้เข้าออกห้องฝ่ายจิตเวช อยู่บ่อยครั้ง..
ตอนแรกนึกว่าจะเรียนไม่จบซะแล้ว ..เหมือนไปทางไหนก้อมีการมองคอยจับผิด ..ตั้งแต่ปี 4 ยันปี 5...
ทำให้ต้องเข้าหอมาเลียแผลในห้องแบบเงียบๆ เพื่อให้ไปนับแผลใหม่ต่อไป
ช่วงบ่ายผมเดินเงียบๆเข้าไปที่ห้องไอทีชั้นสอง นั่งคุยกันว่า เราจะต่อเรื่อง เทเลเมด ไปยังงัยต่อ
...คงเป็นเรื่องที่ต้องใช้จินตนาการ..คุยไปเรื่อยๆครึ่งวันเพื่อออกแบบไลนแอด และตัวเบื้องหลัง ที่เชื่อมตรงนั้นเชื่อมตรงนี้
หวังว่า จะลดคนไข้ที่ไม่อยากมารพ. แต่จำเป็นต้องมา จัดบริการโดยไม่ต้องท ซึ่งจะลดความแออัด ได้ นี่เป็นความเชื่อ ..
ต้องรอเริ่มให้เต็มที่ก่อนคงจะพอเห็นผลบ้าง
..
หลังแยกย้ายหลังประขุมปมด้อเริ่มโหลดข้อมูลอุบัติการณ์มาเพื่อเตรียมสรุปไตรมศที่สอง แล้วก้อฝ่าอากาศร้อนกลับมาท่บ้าน แสงแดดรุนแรง ฝุ่นควันเตมที่เหมือนเดิม แต่ก้ออดไม่ได้ ที่ จะต้องออกกำลัง เพราะเริ่มจะไม่มีอะไรทำแล้ว เริ่มง่อมๆเหงา แต่ร่างกายไม่เอื้ออำนวย พร้อมกับอากาศไม่ดี เวลาเริ่มมี อายุมากขึ้นไปไหนทำอะไรเพิ่มก้อไม่ได้มาก หนังสือที่กะไว้จะอ่านเมื่อมีเวลาก้อหมดความทันสมัย กรือนั่งคิดว่าจะอ่านแล้วเอาไปใช้อะไร ก้อเหลือหนังสือที่น่าจะอ่านลดลงไป ..
บางทีสิ่งที่คิดว่าจะทำตอนแก่ก้อจะไม่ได้ทำ อาจจะต้องเร่งว่าอยากจะทำอะไรใน 7 ปีสุดท้ายนี้ ..
...หมดวันด้วยการปวดแข้งปวดข้อ จากการวิ่งครั่งแรกในรอบสองปี..
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น